İtaliya uzun illərdir yeni dünya çempionunun həsrətində idi. Nəhayət, bu həsrətə son qoyuldu. Antonelli hələ çox gəncdir və qarşıda onu uzun karyera gözləyir. Amma indi əsas məsələ bu uğurun davamını gətirməkdir. Çünki bir dəfə zirvəyə çıxmaq başqa, orada qalmaq tamam başqa məsələdir.
Meksikanın əsl sahibi Maksdır
Yarışa gəldikdə isə, Maks Ferstappen üçün bu tras artıq ikinci evə çevrilib. Meksikada altıncı qələbəsini qazanan niderlandlıya Meksika Aslanı desək, heç də yanılmarıq. Burada sanki başqa bir Maks görürük. Trasın hər döngəsini əzbər bilir, fürsətləri vaxtında görür və rəqiblərinə nəfəs almağa imkan vermir.
Əlbəttə, qələbədə startdakı Ferrari mübarizəsinin də böyük rolu oldu. İki qırmızı bolidin bir-biri ilə mübarizəsi Ferstappenə lazım olan fürsəti yaratdı. Maks isə belə hədiyyələri geri qaytaran pilot deyil. Fürsəti gördü və dərhal istifadə etdi. Yarışın sonrakı hissəsində də üstünlüyünü qoruyaraq finişə birinci çatdı.
Ferrari-də yenə daxili müharibə
Gələk startda baş verənlərə. Şarl Lekler həqiqətən də çox aqressiv hərəkət etdi. Amma Həmiltonun sonradan Leklerin onu trasdan çıxardığını deməsi də bir qədər qəribədir. Mənzərəni başqa bucaqdan izləyəndə görürük ki, Lyuis də rəqibini çölə sıxışdırırdı. Yəni burada hər iki tərəfin öz payı var.
Leklerin əsas səhvi isə trası kəsərək geri qayıtması idi. Bunun da cəzasını aldı. Ancaq moneqasklı pilotun ümumi yarış tempini pis adlandırmaq olmaz. Əksinə, kifayət qədər yaxşı təsir bağışlayırdı. Ta ki, ikinci startdakı bloklanmaya qədər…
Həmin anda, demək olar ki, bütün yarışını məhv etdi. Təkərlərin bloklanması və mövqelərin itirilməsi Leklerin işini xeyli çətinləşdirdi. Bununla belə, sonrakı müdafiəsi ayrıca alqışa layiq idi. Xüsusilə Lando Norrisin hücumlarına qarşı göstərdiyi müqavimət əsl dərslik materialı idi. Norris təxminən 20 dövrə ərzində Lekleri keçə bilmədi.
Burada bir məqamı da qeyd etmək lazımdır. Əgər həmin müdafiəni hansısa ingilis pilot göstərsəydi, yəqin ki, Britaniya mətbuatı artıq onun haqqında dastan yazmağa başlamışdı. Bir az da gözləsəydik, bəlkə də Şekspirin əsərləri ilə müqayisə edərdilər.
Amma Lekler üçün nəticə yenə də ürəkaçan olmadı. Bu yarış da onun passivinə yazıldı. Onsuz da Meksika trası Şarl üçün heç vaxt rahat məkan olmayıb. 2019-cu ildə də qazana biləcəyi yarışda Ferrari-nin strategiyası ucbatından geriyə düşmüşdü. Görünür, bu trasla arasında həll olunmamış şəxsi məsələ var.
Rassell yenə haradasa yoxa çıxdı
Corc Rassell isə bu yarışda mövsüm ərzindəki vəziyyətini bir daha nümayiş etdirdi. Qarşısında iki pilot mübarizə aparır, onlardan birinin təkərləri artıq ömrünü başa vurub, amma Corc yenə də lazımi qədər yaxınlaşa bilmir.
Belə vəziyyətdə sürücüdən gözlənilən ilk şey fürsətdən istifadə etməkdir. Rəqiblərin mübarizəsi sənə qapı açırsa, həmin qapıdan keçməlisən. Rassell isə sanki kənardan bu mübarizəni izləməklə kifayətləndi.
Mövsümün əvvəlində çempionluq iddiası ilə çıxış edən pilotun indiki vəziyyətə düşməsi düşündürücüdür. Antonelli Dünya Çempionu oldu, Rassell isə hələ də özünü axtarır. Üstəlik, komanda yoldaşının bu qədər gənc yaşda zirvəyə çıxması onun üzərindəki təzyiqi daha da artıracaq.
Həftəsonunun ən dramatik hadisəsi: Okonun qovulması
Yarışdan kənarda həftəsonunun ən dramatik hadisəsi isə Esteban Okonun komandadan göndərilməsi oldu. Açığı, məncə, burada problem birbaşa Okonun özündədir. Çünki getdiyi yerdə oxşar problemlərlə qarşılaşması, komandalarla münasibətlərinin tez-tez korlanması artıq təsadüf təsiri bağışlamır.
Ən maraqlı təsadüf isə onun əvəzlənmə tarixçəsidir. 2016-cı ildə Okon Rio Haryantonu əvəz etmişdi. İndi, 2026-cı ildə isə onu Rio Hirakava əvəz etdi. On il sonra yenə bir Rio, yenə bir əvəzləmə… Formula 1-də bəzən ssenaristlər belə maraqlı təsadüflər düşünə bilməzlər.
Okonun karyerasının bundan sonra hansı istiqamətdə gedəcəyini görəcəyik. Ancaq bir şey aydındır: istedadlı olmaq kifayət etmir. Formula 1-də komanda ilə münasibətləri qorumaq, kollektivin bir hissəsi olmaq və özünü düzgün idarə etmək də sürət qədər vacibdir.
Antonelli çempion oldu, amma qarşıda daha çətin sınaq var
Kiminin çempionluğuna gəldikdə isə, bu mövsüm onun performansı mənə bir qədər Censon Battonun 2009-cu il çempionluğunu xatırlatdı. Antonellidən Həmilton, Fettel və ya Ferstappen hegemonluğu görmədik. O, bütün mövsüm rəqiblərini əzərək irəliləmədi, böyük fərqlə qələbələr qazanmadı. Əksinə, mövsüm ərzində qaliblərin çoxluğu və rəqiblərin bir-birindən xal alması ona çempionluq yolunda üstünlük qazandırdı.
Bu, əlbəttə, Kiminin uğurunu kiçiltmir. Formula 1-də çempion olmaq üçün yalnız sürətli olmaq deyil, mövsüm boyu lazımi xalları toplamaq da vacibdir. Antonelli bunu bacardı. Ən əsası isə təzyiqin artdığı məqamlarda özünü itirmədi və fürsətdən maksimum yararlandı.
Ancaq gələn il onu daha çətin mövsüm gözləyə bilər. Çünki çempionluq qazanmaqla rəqiblərin hədəfinə çevrilirsən. Artıq hamı sənin necə sürəcəyini bilir, zəif nöqtələrini axtarır və səni zirvədən salmaq üçün çalışır.
Xüsusilə Red Bull-un inkişaf tempini nəzərə alsaq, gələn il Maks Ferstappen yenidən əsas favoritlərdən biri ola bilər. Əgər komanda bu sürətlə irəliləməyə davam etsə, Maks beşinci dünya çempionluğunu qazana bilər. Onun təcrübəsi, sürəti və titul uğrunda mübarizə aparmaq bacarığı heç yerə yox olmayıb.
Antonelli üçün isə yeni mərhələ başlayır. Bu dəfə o, çempionluğu qazanmağa deyil, qorumağa çalışacaq. Formula 1-də bəzən ilk tituldan sonra ən çətin yarış başlayır.
Kimi Antonelli tarix yazdı. İndi isə görək, bu tarixin davamını neçə il yaza biləcək.
Şərh əlavə et