Ferrari Braziliya Qran Prisində mövsümün ən çətin bazar günlərindən birini yaşayıb. Sıralanma turunda bəzi müsbət siqnallar verən italyan komandası yarışda SF-26 ilə ciddi problemlərlə üzləşib.
Yarışın ətraflı təhlili hər iki pilotun çıxışına təsir edən üç əsas performans problemini üzə çıxarır. Bununla yanaşı, strateji qərarlar və pilotlarla komanda körpüsü arasındakı etimad münasibətləri də diqqət çəkib.
Həmiltonun möhtəşəm startının cəzası: aqressiv təkər təzyiqi seçimi
Ferrari-nin ilk mühüm qərarı Lyuis Həmiltonun bolidində istifadə olunan keçid təkərlərinin təzyiqi ilə bağlı olub. Komandanın təkərlərin startda daha tez qızması və ilişmə əldə etməsi üçün kifayət qədər yüksək təzyiq seçdiyi ehtimal olunur.
Bu aqressiv seçim Həmiltona yarışın ilk dövrəsində birdən-birə 11 mövqe qazanmağa imkan verib. Lakin üstünlüyün bədəli çox keçmədən üzə çıxıb.
Təkər təzyiqinin həddindən artıq yüksək olması onun asfaltla təmas edən səthini azaldaraq sürüşməni və səth temperaturunun normadan artıq yüksəlməsini asanlaşdıra bilər. Keçid təkərlərində bu, protektordakı rezin blokların daha sürətlə aşınmasına da səbəb olur.
Həmilton ilk dövrədə qazandığı mövqelərin üstünlüyünü cəmi bir neçə dövrə ərzində itirib. Ferrari-nin bu seçimi trasın sürətlə quruyacağı və keçid təkərlərinin yalnız bir neçə dövrə istifadə ediləcəyi gözləntisinə əsaslanmış ola bilər. Belə ssenaridə təkərlərin ömrünü qurban verərək yarışın əvvəlində maksimum performans əldə etmək məntiqli görünə bilərdi.
Lakin İnterlaqosda tras gözləniləndən daha gec quruyub və yağış təkərlərinə təxminən 15 dövrə ehtiyac duyulub. Beləliklə, strateji risk gözlənilən nəticəni verməyib.
Komanda rəhbəri Fred Vassyör də Həmiltonun güclü startdan sonra yaşadığı performans itkisini izah edərkən təkər təzyiqinə diqqət çəkib.
SF-26 soyuq havada təkərləri işlədə bilmədi
Ferrari-nin ikinci və daha ümumi problemi təkərləri ideal iş temperaturuna çatdırmaqda yaşadığı çətinlik olub.
İnterlaqosda yağış səbəbindən asfaltın temperaturunun təxminən 23 dərəcəyə düşməsi SF-26-nın təkərlərini optimal iş diapazonunda saxlamağı son dərəcə çətinləşdirib. Ferrari mövsüm ərzində xüsusilə Soft təkərləri qızdırmaqda çətinlik çəkirdi. Braziliyadakı soyuq hava isə bu zəifliyi birbaşa yarış tempinə təsir edən problemə çevirib.
SF-26 həddindən artıq qızmanı nəzarətdə saxlamaq baxımından güclü xarakterə malikdir. Buna görə də trasın temperaturu 50 dərəcəyə çatanda belə uğurlu nəticələr əldə edə bilib. Ancaq İnterlaqosdakı aşağı temperaturda təkərlərdən lazımi performansı almaq mümkün olmayıb.
Bolid çox vaxt təkərlərin ideal iş diapazonundan aşağı temperaturda qalıb. İlişməni artırmaq üçün daha çox yükləndikdə isə sürüşmə baş verib və təkərlərin səth temperaturu nəzarətsiz şəkildə yüksəlib.
Nəticədə pilotların idarə etməkdə çətinlik çəkdiyi, təkərlərini yalnız qısa müddət ərzində düzgün iş temperaturuna çatdıra bilən bolid ortaya çıxıb.
Ferrari-nin düzlüklərdəki güc itkisi yenidən üzə çıxdı
Üçüncü əsas problem trasın quruduğu hissələrdə özünü göstərib. Ferrari xüsusilə düzlüklərdə sürət baxımından ciddi geriləyib.
İnterlaqosun yüksək hündürlükdə yerləşməsi, Şpilberqdə olduğu kimi, güc qurğusunun performansına təsir edən amilləri yenidən gündəmə gətirib. SF-26-nın güc qurğusu ilə bağlı müxtəlif traslarda əvvəllər də görünən problemlərinə bolidin arxa hissəsinin hasil olunan gücü asfaltayatmaqda çətinlik çəkməsi də əlavə olunub.
Şarl Leklerin yarışın orta hissəsində Soft təkərlərlə keçirdiyi uzun stint bu baxımdan diqqət çəkib. Monakolu pilotun yarış tempi ümumilikdə rəqiblərlə mübarizə aparmağa imkan verəcək səviyyədə olub. Lakin Lekler mübarizə apardığı Alpine ilə müqayisədə düzlüklərdə hər dövrə təxminən 0,8 saniyə itirdiyini açıqlayıb.
Bu qədər böyük fərq Ferrari-nin döngələrdə qazandığı tempi ötmələrə çevirməsini demək olar ki, mümkünsüz edib. Beləliklə, SF-26-nın mövcud yarış tempindən tam yararlanmaq mümkün olmayıb.
Həmilton və Leklerin komanda körpüsü ilə ünsiyyəti yenidən müzakirə mövzusudur
Ferrari-nin İnterlaqosdakı çıxışını qiymətləndirərkən yalnız texniki problemlərə diqqət yetirmək kifayət deyil. Yarışın son hissəsində pilotlarla komanda körpüsü arasındakı ünsiyyət və strateji qərarların qəbulu prosesi də diqqət çəkib.
Yağışın yenidən gücləndiyi mərhələdə Həmilton komandanın pitə gəlmək çağırışına baxmayaraq trasda qalmağa üstünlük verib. Lakin quru hava təkərləri ilə davam etdiyi vaxt tras artıq bu təkərlər üçün həddindən artıq yaş idi. Britaniyalı pilot səhv edərək vaxt itirib.
Həmilton yağışın güclənəcəyi barədə ona kifayət qədər məlumat verilmədiyini söyləsə də, qərarın məsuliyyətini öz üzərinə götürüb.
Bu hadisə nəticələri və ciddiliyi baxımından Sinqapurda yaşananlarla eyni səviyyədə olmasa da, diqqətdən kənarda qalmamalıdır.
Lekler isə yarışın sonlarında yeni Soft təkər dəsti taxmaq üçün ikinci dəfə pitə girməməyə üstünlük verib və yağışın başlamasını gözləyib. Monakolu pilot bu qərardan əvvəl komanda körpüsü ilə daha uzun müddət ünsiyyət qurmaq və ortaq strategiya müəyyənləşdirmək imkanı əldə edib. Həmilton isə pitə giriş anında sürətli qərar vermək məcburiyyətində qalıb.
Burada əsas məsələ bir strateji səhvdən daha böyük ola bilər. Ferrari keçmişdə yol verdiyi strateji səhvlərin nəticələrini hələ də yaşayır. Pilotların pit divarından gələn göstərişlərə qeyd-şərtsiz etibar etməkdə çətinlik çəkməsi də bunun əlamətlərindən biridir.
Pilotların öz təşəbbüsləri ilə qərar verməsi başadüşüləndir. Xüsusilə Lekler komandanın strateji qərarları inandırıcı görünmədikdə öz qiymətləndirmələrinə əsasən hərəkət etməsi üçün uzun müddətdir dəstək alır.
Lakin müasir Formula 1-də mühəndislərin əlində pilotun kokpitdə olarkən əldə edə bilməyəcəyi qədər geniş məlumat, simulyasiya və təhlil imkanları var. Şərait sürətlə dəyişərkən yalnız sükan arxasındakı hisslərə əsaslanaraq qərar vermək bəzən əks nəticələrə gətirib çıxara bilər.
Bu məqamda Red Bull nümunəsi diqqət çəkir. Maks Ferstappen öz qərarlarını verməkdən çəkinməyən, komanda körpüsünün göstərişlərinə passiv şəkildə tabe olmayan pilotlardan biridir. Buna baxmayaraq, Red Bull illər ərzində strateji qərarların qəbulu baxımından o qədər güclü sistem qurub ki, Ferstappen belə əksər hallarda komandanın qiymətləndirmələrinə güvənməyi üstün tutur.
Ferrari də pilotların trasdakı instinktləri ilə komanda körpüsünün malik olduğu geniş məlumat bazasını düzgün şəkildə birləşdirməlidir. Məqsəd pilotların təşəbbüs göstərməsinə mane olmaq deyil, hər iki tərəfin təcrübəsinin bir-biri ilə toqquşması əvəzinə bir-birini tamamlamasını təmin etməkdir.
İnterlaqosda ortaya çıxan mənzərə Ferrari-nin bu həssas tarazlığı hələ də qura bilmədiyini bir daha göstərib.
Şərh əlavə et